EPIC Series 2019 – Wedstrijdverslag

Epic Series 2019 uitslag

Epic Series 2019

Onze ambassadeur, Arne Heirbaut, deed dit jaar mee aan de Epic Series 2019. Een grote uitdaging waarbij een groot uithoudingsvermogen goed van pas komt. In februari een mountainbike marathon van 200km, in mei een fiets cyclo van 300km en als laatste een ultratrail van 100km. Hier volgt zijn wedstrijdverslag over zijn ultratrail van de Epic Series 2019.

“It never always gets worse”

70km ver in de EPIC 100, een ultratrail van 100km door de prachtige Ardennen, is dit het mantra dat ik in mezelf blijf herhalen. It never always gets worse. Geplaagd door een verkrampte quadriceps strompel ik over de hoge venen Nu eens wandelend, dan weer stappend, af en toe diep wegzakkend in de modder.

Epic Series 2019 Race

Epic Heroes

Hoe kwam ik daar terecht? Vorig jaar schreef ik me in voor één van de grootste uitdagingen voor uithoudingsatleten in België, de Epic Series. In februari een mountainbike marathon van 200km, in mei een fiets cyclo van 300km en in juni een ultratrail van 100km. Alle tijden vormden samen een eindklassement, het klassement van de Epic Heroes. De eerste twee manches had ik al tot een goed einde gebracht. Voorlopig stond ik 3e in het klassement met nog één manche te gaan.

Vroeg opstaan

Het is 15 juni en nog onmenselijk vroeg. We staan op om 3:30 uur, want de start is immers om 5 uur in het centrum van Spa. ’s Nachts kletterde de regen tegen ons raam en ook aan de start schuilt iedereen onder de tent. De voorspelde regen zou tot 10 uur duren en nadien gingen we een mooie dag tegemoet. Maar ach, de temperatuur is best aangenaam en met regenkledij (Stormshell en Race Pants) had ik daar dan geen enkele last van. Enkel het vooruitzicht van een dag lopen te beginnen met natte voeten was minder prettig.

De start verloopt kalm, een groepje van 4 loopt op de eerste hellingen weg, ik kies voor een ontspannen tempo met Kris, mijn vroegere mountainbike coach en goede vriend, en Dieter, mijn concurrent voor de overwinning van de epic series en ondertussen ook een vriend. Dieter loopt even weg, maar het is allemaal nog prematuur op deze lange dag en nog voor de eerste bevoorrading na 20km passeren we hem weer.

Langs de Hoëgne

De eerste kilometers passeerden vlot, doch kletsnat. Na 20km gaat de regenkledij uit (even later begon het opnieuw te regenen, oeps…) en volgt een verbindingsstuk naar de eerste prachtige vallei. Die van de rivier de Hoëgne. Ik loop samen met Kris en we vinden een goed tempo. Regelmatig wandelend als het bergop gaat, maar we maken goed tempo en bevinden ons achteraan de top 10. Top 10 in mijn eerste ultratrail van 100km? Daar teken ik voor! Bovendien loopt Dieter nu op zo’n 6 minuten, mits een goede indeling is het dus realistisch om mijn achterstand van 15 minuten goed te maken.

Langs de Hoëgne een eerste teken aan de wand, stijfheid in mijn linker quadriceps. Natuurlijk verwacht ik niet dat ik zonder moeite dit zomaar uitloop, dus hop verder zonder er al te veel aandacht aan te besteden. We beginnen vervolgens af te dalen en Kris laat me gaan vanwege wat last aan de knie. Ik neem de afdaling naar Malmedy langs de prachtige Trôs Marets soepel en voel me iets over halfweg best nog goed aan het aid station daar.

Zware kilometers

Aline en Ivo (mijn vriendin en vader) bevoorraden mij opnieuw efficiënt en op een wip ben ik weer vertrokken. Nu loop ik via de GR boven de Warche richting het kasteel van Reinhardstein. Dit is een gevarieerd en technische terrein dat me best goed afgaat. Na Reinhardstein daalt het parcours in de vallei en volg ik nu de Bayehon richting hoge venen. Hier volgt 10km lopen op terrein dat steeds geleidelijk omhoog gaat, een been dat steeds meer tegen trekt, maar je moet blijven lopen om niet teveel tijd te verliezen.

Langzaam maar zeker begin ik te kraken, te stappen, af te zien. De kilometers gaan tergend traag voorbij en het lijkt uren te duren vooraleer ik mijn support team terugzie aan kilometer 69. (Achteraf hoorde ik dat ik er echt niet goed uitzag en dat ze vreesden voor mijn kansen op de eindwinst. Ik zag het filmpje van mezelf daar de dag erna en ik geef ze gelijk.

It never always gets worse

Wanneer ik terug vertrek hoor ik nog net dat Kris eraan komt in de achtergrond. De komende 10km werken we samen af, wandelend, strompelend, joggend, ploeterend… onze voeten zijn ondertussen al urenlang nat, maar mijn vertrouwen in mijn Trailroc schoenen is groot. Pijnlijke voeten heb ik nog niet. We blijven (traag) bewegen, maar Kris vuurt me aan. Ere wie ere toekomt. Kris sleurde mij er op dat moment door, bedankt makker! Rond kilometer 80 volgt eindelijk nog eens een echte klim en gaan we op een goed tempo omhoog. Wonder boven wonder doet dit deugd aan mijn bovenbeen en loop ik terug beter op de vlakke stukken. “It never always gets worse”.

We dalen technisch langs een rivier en Kris laat me opnieuw gaan. Ik vind een goed ritme en vanaf dan werk ik me zo snel mogelijk naar de finish. Niemand was op de hoogte van het verschil met Dieter, dus ik pers er alles uit en finish uiteindelijk na 3500 hoogtemeters, na 103km en na net geen 12 uur als 7e. Een 7e plaats in toch wel sterk bezette ultra, mijn 3e ultra en eerste van deze afstand? Nou, daar teken ik voor! Kort na de finish vernemen we dat Dieter nog niet aan het laatste checkpoint gepasseerd is op dat moment, de eindwinst van de EPIC Series 2019 kan me niet meer ontglippen!

Epic Series

Flashback

Flashback naar vorig jaar. Ik schrijf me in voor deze gekke uitdaging. Eindwinst? Nog veel te jong voor. 7e in de ultratrail? Als ik maar al competitief kan zijn op zo’n lange afstand. Maar hier zit ik dan, een verslag te schrijven over mijn grootste sportieve verwezenlijking tot nu toe. Maar niet alleen mijn verwezenlijking. Uit de grond van mijn hart bedank ik graag mijn vriendin Aline en mijn vader voor de support tijdens alle wedstrijden, Inov-8 voor de steun, het geloof en het vertrouwen, Kris voor de mentale steun en vriendschap, Dieter en mijn andere “concurrenten” voor de ontstane vriendschap onderweg, Sven voor de coaching de afgelopen maanden, etc… Dit kon ik niet alleen, bedankt.

Epic Series 2019

Over INOV-8

Inov-8 opereert in de extremiteiten van sport. U zult ons vinden in s'werelds meest veeleisende en avontuurlijke omstandigheden: alle soorten terreinen, veeleisende condities en hardcore workouts. Hoe onvoorspelbaar ook.

Voor meer informatie kunt u ons bereiken op info@hb-sports.nl

0

Your Cart